หน้าหนังสือทั้งหมด

การสนทนาของพระศาสดากับพระปุจฉนะ
179
การสนทนาของพระศาสดากับพระปุจฉนะ
ประโยค๕- มังคลัตถทีปนีเล่ม ๔ หน้า 179 พระศาสดา ประทานโอวาทแก่นาย โดยนายที่กล่าวไว้ใน ปุจฉานุวรรตสูตร ในปฐมวรรค อุปปนาภาสทัศ และในจตุฏาวรรค ทุติยี่ปฏิภาณาสน์ สฤษฏนวรรค แล้วฉันท์ตรัสว่า "เธอจ๋อยใน ชนบท
ในบทนี้ พระศาสดาได้ให้โอวาทแก่พระปุจฉนะเกี่ยวกับชีวิตในชนบทสนุมปรันนะ และสนทนาเกี่ยวกับลักษณะของคนในชนบทดังกล่าวที่มีความคิดและการกระทำที่ก่อให้เกิดสันติสุข รวมถึงความทุกข์ที่เกิดจากการกระทำที่ไม่เหมา
มังคลัตถกิจ: การสนทนาเกี่ยวกับความดีของมนุษย์
181
มังคลัตถกิจ: การสนทนาเกี่ยวกับความดีของมนุษย์
ประโยค ๕ - มังคลัตถกิจมีเป้นแปล แลม ๔ หน้า ๑๘๑ พระผู้มีพระภาค. ปุณณะ ก็ถ้าพวกมนุษย์ชาวสนาปรันตะ จัก ให้การประทานแก่เธอด้วยท่อนไม้. ปุณณะ ก็ให้นั่น เธอจกมีอุบาย อย่างไร? พระปุณณะ ข้าแต่พระองค์ผู้เจริ
ในบทสนทนานี้ พระผู้มีพระภาคถามพระปุณณะเกี่ยวกับการรับของที่ให้มา โดยพระปุณณะแสดงความเห็นว่า มนุษย์ชาวสนาปรันตะมีจิตใจดี แม้จะให้การประทานแก่พระองค์ด้วยท่อนไม้ก็ตาม. พระปุณณะมีความคิดว่ามนุษย์เหล่านี้ไ
บทสนทนาระหว่างพระปุณณะและพระผู้มีพระภาค
182
บทสนทนาระหว่างพระปุณณะและพระผู้มีพระภาค
ประโยค ๕ - มังคลัตถีนี้เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า 182 ปลุกเธอเสียจากชีวิต ด้วยศรัทธาอันแรง ปุณณา ก็ในข้อนั้น เธอจักมีอายุอย่างไร ? พระปุณณะ ขึ้นแต่พระองค์ผู้บริจาค ถ้าพวกมนุษย์ชูชาสุขปรกตักปลดข้างพระองค์เส
บทสนทนานี้เน้นความสำคัญของศรัทธาในชีวิต โดยพระปุณณะมีสงสัยเกี่ยวกับการเกิดใหม่และการใช้ชีวิตตามคำสอนของพระผู้มีพระภาค พระผู้มีพระภาคได้ชี้ให้เห็นถึงความสงบและการมีความตั้งใจในการใช้ชีวิตเพื่อให้มีความ
ความหมายของทมะในการปฏิบัติธรรม
184
ความหมายของทมะในการปฏิบัติธรรม
ประโยค- มิติ ๕ - มิติคำว่าปีนเปล่า เล่ม ๔ หน้า ๑๒๔ จึงชื่อว่า สฏฺฏาภาค (ศาสตรอำนำเสยี [ซึ่งชีวิต] ).บัณฑิต บัณฑิต พึงราภว่า ทม เพราะฆ์คือ ระงับไว้ซึ่งความไม่อดทน.เพราะ เหตุนี้น พระอรรถกถารย์ จึงกล่าว
ในเอกสารนี้พูดถึงคำว่าทมะซึ่งหมายถึงการระงับอารมณ์ที่ไม่ดี และอุปสมที่มีความเกี่ยวข้องในการปฏิบัติธรรม โดยชี้ให้เห็นว่าบัณฑิตต้องรู้จักการอดทนและปราบปรามบาปธรรม การบรรยายถึงการพัฒนาความอดทนและความเข้า
เรื่องพระโลมสนาเกาะในตำราบาลี
187
เรื่องพระโลมสนาเกาะในตำราบาลี
Here is the OCR result of the image: ประโยค5 - มุมลิขิติที่ปิ่นเปล เล่ม ๕ - หน้า 187 [๕๐๔๕] กีบคุลกใดคณะน คือตอกลั่นความหนาวได้ ย่อมไม่ หวั่นไหวด้วยความหนาวแม้มีประมาณน้อย จุดบุรผูขลาด ย่อมไม่ ละกัน
เนื้อหาเกี่ยวกับความสามารถในการทนต่อความหนาวและความร้อนของพระราม และการฝึกมัฏฐานที่ถูกกล่าวถึงในลักษณะของการพิจารณาผลกระทบต่อจิตใจ จากการฝึกวิปัสสนา โดยที่พระรามได้มีประสบการณ์ผ่านการทำสมาธิภายใต้สภาพ
การอธิบายอุณหภูมิและความอดทน
188
การอธิบายอุณหภูมิและความอดทน
ประโยค๕ - มังคลดิตถทีปนีแปล เล่ม ๔ หน้า ๑๘๘ อุณหภูมิ สถิติ ความว่าแลมีออทนความร้อนก็ไม่อคลน ดู พวกสมณะเปลือกเป็นต้น โดยที่แท้ ข้ออทนโดยไม่ละมัดฐาน เพราะเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวว่า ผู้นัน้นแล ย่อมเป็นดูพ
เนื้อหาเสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับอุณหภูมิและความอึดของมนุษย์ในเชิงจิตวิทยา โดยศึกษาจากตัวอย่างของสมณะและสัตว์ต่าง ๆ ที่สามารถมีชีวิตอยู่ได้แม้ในสภาพแวดล้อมที่ร้อนจัด ข้อคิดสำคัญคือ การพิจารณาเกี่ยวกับต
มังกรคติที่เป็นฉบับ เล่ม ๔ - พระเถร และการบรรลุธรรม
189
มังกรคติที่เป็นฉบับ เล่ม ๔ - พระเถร และการบรรลุธรรม
ประโยค๕- มังกรคติที่เป็นฉบับ เล่ม ๔ - หน้า 189 พระเถร พิจารณาศิล ตังแต่นั้นโรงเป็นที่อุปสมบท ให้มีชื่อเกิดขึ้นว่า "เราเป็นผู้มีศิลบริสุทธิ์" พินิจเข้าสู่ไปสู่แผ่นดินพร้อมกับการเกิดขึ้นแห่งจิต พระเถร
พระเถรได้พิจารณาศิลและอุปสมบทเข้าใจว่าเป็นผู้มีศิลบริสุทธิ์ สร้างความมั่นใจจนสามารถเจริญวิปัสสนาได้จนถึงพระอรหันต์ โดยไม่หวั่นเกรงต่อความตาย มีการแสดงถึงความสุขที่มีในใจเมื่อได้พบการบรรลุธรรมและความบร
มงคลที่ปริยัติ ๑
190
มงคลที่ปริยัติ ๑
ประโยค - มงคลที่ปริยัติ ๑ หน้า ๑๙๐ ล้มโต๊ะในปัจจัย ๕ และควาวาเป็นที่มาของดีทุกๆเดือน พระเถระผู็ คือบัณฑบาปเป็นวัตรุรูปหนึ่ง มาโดยส่วนภายใน จึงนั่งในที่ ๆ กำบัง ที่นั่งบุญวางอยู่บนตัวหนึ่ง ถกท่านประนอ
เนื้อหาเกี่ยวกับการฟังธรรมของพระเถระผู็ที่อยู่ในสถานที่กำบัง โดยที่พวกเขามีเจตนาไม่ทำอันตรายต่อการฟังธรรมและการเข้าถึงสวรรค์ ความสำคัญของการอดทนต่อคำกล่าวของผู้อื่นและการพิจารณาคุณแห่งชาติได้ถูกยกมาใน
พระทีมภาณถอดถอนอา
191
พระทีมภาณถอดถอนอา
ประโยค ๕ - มังคลัตถทีปนีฉบับ เล่ม ๔ หน้า ๑๙๑ [เรื่องพระทีมภาณถอดถอนอา] ดังได้กล่าวมา พระเถราฯ แสดงปฏิปทาแห่งมรรคาอริยงค์ เพราะความเป็นปฏิปทาของภิกษุผู้นี้ความสนใจโดยใจจด และมีวานาเป็นที่มานิยมดี ชาว
ในบทนี้กล่าวถึงการแสดงปฏิปทาแห่งมรรคาอริยงค์ของพระเถราฯ ซึ่งมีกลุ่มชาวบ้านให้ความสนใจและสักการะพระเถระ ในระหว่างการเดินทางไปยังวิหาร พระเถราทั้งคู่ถูกถามเกี่ยวกับการอดทนในจิตใจและการประพฤติตนเกี่ยวกับ
มังคลสดชาติบนสเปลา เล่ม ๑ - หน้า 192
192
มังคลสดชาติบนสเปลา เล่ม ๑ - หน้า 192
ประโยค - มังคลสดชาติบนสเปลา เล่ม ๑ - หน้า 192 ในปัจจัยและกวนเป็นที่พึงพอใจ ความเป็นแห่งภิญญูผู้มีความ สันโดษในปัจจัยและกวนเป็นที่พึงพอใจนั้น ชื่อว่า ปาญอสนุโส- ภาวนารามตา (ความเป็นผู้มีความสันโดษในปั
เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของความสันโดษและความอดทนในปัจจัยและกวนรวมถึงตัวอย่างการยืนหยัดในความเพียรของพระเณรที่ส่งผลต่อชีวิตและความเจริญในธรรมะ การอดกลั้นและความมั่นคงทางจิตใจถือเป็นปัจจัยสำคัญในการพ
การบรรลุพระอรหันต์และสัมมาทิฏฐิ
193
การบรรลุพระอรหันต์และสัมมาทิฏฐิ
ประโยค๕ - มังคีลักษณ์นี้เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า ๑๙๓ ปริ นิ ทพาย คือ บรรลุพระอรหันต์บริจาคแล้ว" เรื่องพระเถระ ๒ รูปดังกล่าวแล้ว มาในอรรถกถาสัทพาฯ สูตร. แม้เรื่องของพระเถระรูปหนึ่ง ผู้คอคลื่นเวทนาแล้ว
เนื้อหานี้กล่าวถึงกระบวนการและคุณสมบัติที่ทำให้บุคคลเข้าสู่สถานะพระอรหันต์ โดยระบุถึงความสำคัญของอริยสันติ และการบรรลุด้วยความวิริยะ ผ่านการศึกษาในอรรถกถาสัทพาฯ โดยอธิบายถึงการพัฒนาความคิดที่ถูกต้องแล
การควบคุมอารมณ์และความอดทนในชีวิต
194
การควบคุมอารมณ์และความอดทนในชีวิต
ประโยค ๕ - มังคลัตถทีปนี เล่ม ๔ หน้า ๑๙๔ "บุคคลว่าความโกรธได้แล้ว ย่อมไม่เศร้าโศกในกาลไหน ๆ ญาติทั้งหลายย่อมสรรเสริญการสะความหมายสุข บุคคลควรอดกลั้นยามใดที่เขาว่าแล้วของชนทั้งปวง สัตว์บุกรทั้งหลาย กล่
เนื้อหาพูดถึงการควบคุมความโกรธซึ่งช่วยให้บุคคลไม่รู้สึกเศร้าโศกในทุกช่วงเวลา โดยญาติและผู้ใกล้ชิดยกย่องความอดทนซึ่งเป็นลักษณะสำคัญของสัตบุรุษ คำสอนนี้เน้นความสำคัญของการอดทนต่อคำพูดและการกระทำของผู้อื
ความอดทนและคำพูดของผู้อื่น
195
ความอดทนและคำพูดของผู้อื่น
ประโยค- มังคลัดดาที่เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า ๑๙๕ แนงบุคคลผูสมาทิฏิฏิิ มี่ ในข้อนี้ มีพระชันษานิตติเกรอเป็นอุทาหรณ์. เพราะฉะนั้น ความอดทนต่ออภัยคำของชนทั้งหลาย ท่านจึงกล่าวว่า สูงสุด. [๒๒] กีฎู คิด อันดับว
เนื้อหาเน้นถึงความสำคัญของความอดทนต่อคำพูดของผู้อื่น โดยยกตัวอย่างว่าความอดทนที่เกิดจากความกลัวและความใกล้ชิดมีความสูงส่งกว่า การอดทนต่อคำพูดหยาบจากผู้อื่น สอนให้เห็นค่าและยกย่องคุณธรรมในการอดทนต่อคำพ
สงครามระหว่างอสูรและเทพดำ
196
สงครามระหว่างอสูรและเทพดำ
ประโยค ๕ - มัณฑ์คลิตภาพนี้เป็นเปล เล่ม ๕ หน้า ๑๙๖ [๒๕๘] เรื่องเคยมีมาแล้ว สงครามระหว่างอสูรและเทพดำได้มีแล้ว พวกเทพชนะแล้ว จึงมาดอสูรชื่อเวปจิตดิ นำมาตู่ สำนักงานของท้าวสักกะ ท้าวเวปจิตนั้น ค่าท้า
เนื้อหาเกี่ยวกับสงครามระหว่างอสูรและเทพดำที่เกิดขึ้นในอดีต โดยเฉพาะการมีอยู่ของท้าวสักกะและการตอบโต้จากท้าวเวปจิต ผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นโจรและสัตว์นรก ท้าวสักกะได้แสดงให้เห็นถึงความมั่นคงในตำแหน่งของ
ความหมายของการมีกำลังและประโยชน์ในสอนทางพระพุทธศาสนา
197
ความหมายของการมีกำลังและประโยชน์ในสอนทางพระพุทธศาสนา
ประโยค ๕ - มังคล ดำรงอยู่ในเปล กล้าม ๔ หน้า ๑๙๗ (ถ้อยคำ) ของผู้อ่อนกำลังได้ บันเทิตทั้งหมดหลาย กล่าวขานั้น ของบุคคลนั้นว่่า เพราะคน อ่อนกำลัง ย่อมรำรานได้เป็นนิตย์." [แก้რდรร] อรรถกถาสังกัดสังยุคั้น
เนื้อหานี้มีการพูดถึงความสำคัญของการมีความกำลังในทางศีลธรรมและการอดกลั้นอย่างถูกต้องตามหลักพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างคำสอนเกี่ยวกับประโยชน์ของการมีความอดกลั้นซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นสิ่งที่สำคัญที่ส
นางกาพีและความโกรธของนางเวเทหา
201
นางกาพีและความโกรธของนางเวเทหา
ประโยค : มังคลค้าที่ยืนเปล่า เล่ม ๕ หน้า ๒๐๑ ได้มีทาสินหนึ่งชื่อ กพี เป็นหญิงขยัน ไม่มีจอร้าร้าจัดแจงงานดี. ท่าสินั้น คิดว่า "แม่เจ้าของเรา ย่อมไม่ทำความโกรธซึ่งมีอยู่ให้ปรากฏหนอ หรือว่าความโกรธไม่? ถ
เรื่องราวนี้กล่าวถึงนางกาพีที่เป็นทาสหญิงขยันและความสัมพันธ์กับนางเวเทหาที่เป็นเจ้าของซึ่งมีอารมณ์โกรธอยู่ภายใน นางกาพีทดลองที่จะวัดความโกรธของนางเวเทหาหลังจากที่เธอลูกขึ้นในเวลาสาย นางเวเทหาจึงสอบถาม
อชุนปิติ ในพระพุทธศาสนา
203
อชุนปิติ ในพระพุทธศาสนา
ประโยค ๕ - มิ่งคลัดถ้าเป็นเปล เล่ม ๔ - หน้า ๒๐๓ อชุนปิติ คือ ให้เขาดูถูก กล่าวว่า ฉนฑ์ ได้แก่ ผู้ไม่สงเสี่ยง คือ หายซ่า. กล่าว โสรโตรโตร ได้แก่ เป็นผู้สงเสี่ยงยิ่งนัก, คืออ่อนถึงความเป็นผู้อื่นอาจจะพ
เนื้อหานี้กล่าวถึงคำจำกัดความของอชุนปิติและคำศัพท์ที่เกี่ยวข้องในบริบทของพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการรู้จักสถานะของผู้ที่ถือศีลและความเป็นอยู่ในอริยสัจ คำต่างๆ เช่น โสรโตรโตร และซ่าก็ถูกอ
ความเป็นผู้ว่าง่ายในมังคลคิด
204
ความเป็นผู้ว่าง่ายในมังคลคิด
ประโยค - มังคลคิดที่จะเป็นเปล เล่ม ๔ หน้า 204 ถกว่าด้วยความเป็นผู้ว่าง่าย* [๔๕] ท่านกล่าวไว้ในอรรถกถาว่า " ความเป็นอุบายบุคคล ผู้ถูกกล่าวอยู่อย่าโดยชอบธรรม ไม่ถึงความกดกลั้นหรือความเป็นผู้งี่เงย หรือก
ในอรรถกถาได้กล่าวถึงความเป็นผู้ว่าง่าย ว่าบุคคลนั้นถูกกล่าวถึงอย่างชอบธรรม โดยไม่ถูกกดกลั้นหรือคิดคุณและโทษ ซึ่งแสดงถึงความเคารพและความถ่อมตัว การอยู่ร่วมกับผู้อื่นเยี่ยงว่าง่ายมีคุณค่าทางจิตใจและสังค
การเข้าใจธรรมจากพระผู้มีพระภาค
206
การเข้าใจธรรมจากพระผู้มีพระภาค
ประโยค๕ - มิกัดถี่ก็ป็นแปล เล่ม ๔ หน้า ๒๐๖ กระทำที่พึง" เพราะเหตุนัน พระผู้มีพระภาค จึงตรัสไว้นสูตรที่ ๓ ในทุติยวรรณะ ทาศนิบาต อังอตุณิกาตว่า " ภิกษ์ทั้งหลาย ภิกษุเป็น ผู้่าว่าย ประกอบด้วยธรรมอัน
เนื้อหาพูดถึงคำสอนของพระผู้มีพระภาคในสูตรที่ ๓ ของทุติยวรรณะ เน้นความสำคัญในการปฏิบัติธรรม โดยระบุถึงวิธีการที่ภิกษุต้องปฏิบัติเพื่อเข้าใจและยอมรับธรรมอย่างถูกต้อง รวมถึงการไม่โกรธและสามารถรับฟังการสอ
การปฏิบัติที่ไร้โทษและความเป็นผู้ว่าง
208
การปฏิบัติที่ไร้โทษและความเป็นผู้ว่าง
ประโยค - มังคล dió ธีปา หน้า 208 คุณควรถึงในบุคคลนั้น " ดังนี้ [ ๔๕๐ ] อรรถถารอนุมานสูตรนั้นว่่า " บรรดาเหล่านั้น สองว่า อุปกติอนุมานคือ อนุสาสน์ ความว่า ผู้ได้อนุสาสน์กล่าวว่า เหตุการณ์ที่ว่า จึงพู
บทความนี้กล่าวถึงการปฏิบัติที่ไร้โทษในการอนุสาสน์ โดยเน้นความสำคัญของธรรม ๑๖ ประการที่ช่วยส่งเสริมให้เกิดความเป็นผู้ว่างในชีวิต และวิธีพิจารณาธรรมเหล่านี้ในอนุกรมสูตรเพื่อทำความเข้าใจในแนวทางที่ถูกต้อ